Rrëfimet më tronditëse të Ronaldos: Nëse do të kisha një grua si të Figos do të qëndroja në shtëpi, lojtarët duan të takojnë vajza
Ronaldo Nazario është një nga figurat më të famshme në futboll.

Pavarësisht nga cilësia e tij si lojtar, problemet e tij të dëmtimit apo jetës së tij private, braziliani ka bërë gjithmonë bujë shkruan Albeu.com, marrë nga MARCA.

Këto janë disa nga rrëfimet e tij më tronditëse.

“Florentino Perez më tha shumë tregime. Historia më e mirë ishte kur ai më telefonoi një ditë dhe më tha: Pse nuk qëndron në shtëpi? Shikoni Luis Figo… Unë i thashë: Nëse do të kisha një grua si Figos, do të bëja”.

“Përparësia ime ishte gjithmonë futbolli, kështu që nuk pendohem për këtë. Futbollistët janë të rinj ... Ata duan të dalin jashtë, ata duan të takojnë vajza - gjëra normale për të rinjtë, veçanërisht kur keni para. "


Lëndimet dhe mbipesha

Karriera e futbollit e Ronaldos përcaktohet nga dëmtimet. Ai pësoi disa pengesa serioze gjatë lojës dhe filloi t’i dobësohej karriera.

“Kam pësuar dy lëndime vërtet të rënda që më larguan tre vjet nga karriera ime duke më lënë me pasoja .

Ishte një kohë shumë e vështirë. Familja ime, fiziku dhe mjekët më inkurajuan të vazhdoj dhe ia vlen. Për më tepër, u bëra baba për herë të parë atëherë dhe kjo më dha shumë motivim."


Zinedine Zidane erdhi të më shihte në spital në Francë. Ai ishte në Itali me Juventusin. Erdhi në klinikë për të më parë dhe këtu lindi miqësia jonë. "

Në vitin 1999, në Copa America, unë shkova me pushime, mbipesha dhe Vanderlei Luxemburgo më dha “Xenical”, një pilulë për humbje peshe. ”

Pasi e piva, çdo 10 minuta shkoja në banjo, si mund të stërvitesha. Ai vendosi të stërvitesha me një pelenë, diçka të ngjashme për mbrojtje. Unë po bëja një sacrice vetëm për të kënaqur shen. Unë u largova nga futbolli për shkak të një dëmtimi, është e vërtetë. Një pubalgji shumë e fortë dhe mbase dhimbja më e madhe që kam pësuar ndonjëherë në jetën time. Por, në moshën 35 vjeç, nuk doja të bëja përsëri operacion. Ndihesha sikur nuk e kisha më atë forcë”.


“Unë u largova nga futbolli për shkak të një dëmtimi që pata gjatë vitit tim të fundit. Një dëmtim i keq dhe mbase gjëja më e dhimbshme që kam pasur në jetën time. Por, në moshën 35 vjeç, nuk doja të bëja një operacion tjetër.

Lënia e Barcelonës, Real Madrid dhe Inter

Ronaldo u dashurua nga tifozët e secilit ekip për të cilin luajti.

“Unë e lashë Real Madridin kundër vullnetit tim sepse fillova të kisha shumë probleme me trajnerin, Fabio Capello. Nëse unë do të isha 100 gramë mbipeshë, ai më nxirrte nga ekipi”.

Unë mendoj se ai më trajtoi si peng të tij. Nëse do të luaja keq, do të ishte sepse isha mbipeshë. Marrëdhënia jonë po bëhej e vështirë.


Hektor Cuperi ishte më i keq. Të paktën Capello kishte një histori mbi supet e tij. Por Cuper, çfarë fitoi ai? ”

Ishte hera e vetme që fola me Massimo Morattin dhe i thashë:

“President, unë nuk mund të vazhdoj me këtë trajner. Dërgoje atë në shtëpi ose unë jam duke u larguar. "Ai zgjodhi Cuperin mbi mua."

Kam nënshkruar një kontratë të re në fund të sezonit dhe udhëtova për në Brazil. Pesë ditë më vonë, ata më thirrën për të më thënë që nuk mund të vazhdonin me rinovimin. "

Asnjëherë nuk ishte në duart e mia. Desha të qëndroja. Nëse klubi nuk do të më vlerësonte siç duhej, vendimi ishte jashtë duarve të mia. Unë do të doja të kisha qëndruar. "

Finalja e Kupës së Botës 1998

Finalja e Kupës së Botës 1998 ishte mundësia e shkëlqyeshme e Ronaldos për “të verbuar” botën e futbollit, por një seri intrigash mjekësore, konvulsionesh dhe problemesh zike e “çarmatosën” sulmuesin në duelin nal kundër Francës. Disa orë paniku në grumbullimin e “Selecao”, ku “Fenomeni” humbi edhe vetëdijen:

“Vendosa të pushoj pak pas drekës dhe gjëja e fundit që mbaj mend është se isha duke shkuar në shtrat. Unë shkova në shtrat, pastaj pata një konvulsion dhe humbja ndjenjat. Kur u përmenda, pashë se rrethohesha nga lojtarë të tjerë dhe nga dr.Lidio Toledo.

Ekzaminimet mjekësore nuk treguan asgjë anormale. Shkuam në stadium, iu afrova Zagallos dhe i thashë: Jam mirë, nuk kam asgjë, dua të luaj. Trajneri nuk kishte zgjidhje tjetër, përveçse të pranonte vendimin tim. Ndoshta kam ndikuar në të gjithë ekipin, sepse konvulsioni që pata ishte një nga të frikshmit, nuk është diçka që e shihni çdo ditë. Por, kam pasur një angazhim maksimal për vendin tim dhe nuk kam dashur të zhgënjej njeri.

Kisha krenarinë time dhe ndjeva sikur mund të luaja. Finalja e vitit 2002 ishte në të njëjtën kohë me nalen e Parisit. Pas drekës, të gjithë shkuan për të fjetur dhe unë mendova: Nuk dua të e. Gjeta Didën zgjuar dhe i thashë: Jo, ti rri me mua! Nuk fjeta atë ditë, nga frika se do të ndodhte përsëri".

Jeta jashtë futbollit

Ronaldo, përveç futbollit, ka lënë disa “gjurmë”, se si e jeton jetën. Disa fraza, që asin për karakterin e tij të qeshur edhe larg fushës e topit: “Ka stigmatizime për shumë gjëra. Nëse je i zi, nëse je gay... Nuk mbaj mend që dikush të më mbronte, kur më quanin të dhjamosur. Nuk më intereson. Kam pasur një vazektomi, por kam ngrirë mjaftueshëm spermë për të formuar një ekip futbolli, nëse partnerja ime dëshironte”. /albeu.com/
Shtuar më 12/11/2020, ora 23:19
Shkruani komentin tuaj!
Të fundit nga kjo kategori